Rasy psów: Buldog francuski


Buldog francuski

Klasyfikacja FCI: Grupa IX. Psy ozdobne i do towarzystwa. Sekcja 11. Buldog francuski. 
Nr FCI: nr 101 

WYGLĄD: 
Buldog francuski to niewielki pies o krótkim tułowiu, mocny i zwarty. Ma szeroki i prosty grzbiet, krótkie lędźwie i głęboką klatkę piersiową. Czaszka jest szeroka, przełom czołowo-nosowy wyraźnie zaznaczony, nos duży. Okrągłe, dość duże oczy mają ciemny kolor. Średniej wielkości uszy, szerokie u nasady, są uniesione. Krótki ogon, osadzony nisko, nie przekracza linii grzbietu, nawet jeśli pies jest w ruchu. Buldog francuski waży średnio 8-14 kg. Jego sierść jest przylegająca, włos gładki, błyszczący i miękki. Występuje w umaszczeniu płowym z ciemną maską, pręgowanym z białymi znaczeniami i czarno-białym. 


HISTORIA: 
Historia buldoga francuskiego wcale nie jest taka oczywista, jak na nią wskazuje nazwa rasy. Większość kynologów uważa, że buldogi francuskie są rasą stosunkowo młodą, pochodzącą z XIX wieku, a za miejsce jej powstania uważają Francję. Nie ma jednak zgodności, co do tego skąd buldogi przybyły do Francji i jakie rasy złożyły się na jej powstanie. Jedni twierdzą, że buldog francuski pochodzi od małego buldoga angielskiego, zabranego do Francji przez poszukujących pracy angielskich robotników przemysłu włókienniczego, skrzyżowanego z różnymi psami używanymi do tępienia gryzoni i małymi dogowatymi z północnej Francji i Belgii. Inni uważają, że jest wynikiem krzyżówki buldoga angielskiego z terierami i prawdopodobnie mopsami. Istnieje również hipoteza, że jego rodowód przedstawia się zupełnie inaczej, a mianowicie do Francji przybyły z Hiszpanii, a tam pojawił się wraz z okrętami kursujący w XV wieku między Europą a Ameryką Południową. Na potwierdzenie tej hipotezy przywołuje się znaleziska odkryte podczas pracy wykopaliskowych w Peru, pochodzące z okresu prekolumbijskiego i przedstawiające psa nazwanego „chincha-buldogiem”, którego podobieństwo do buldoga francuskiego jest bezsporne. Na początku XVII wieku w Hiszpanii wybito medal z głową psa zbliżoną do głowy buldoga francuskiego. Oficjalnie jednak rasę uznaje się jako francuską z brytyjskim rodowodem.  
Buldogi francuskie w pierwszym okresie swego istnienia uchodziły za psy plebejskie, bowiem ich hodowlą zajmowali się zbieracze szmat, tkacze i woźnicy. Zmiana ich statusu nastąpiła w chwili, gdy angielski król Edward VII stał się posiadaczem buldoga francuskiego, co zostało uwiecznione na obrazie Toulouse-Lautrec’a.
Rasa z trudem walczyła o oficjalne uznanie, co nastąpiło w 1898 roku i odtąd stała się chlubą hodowlaną Francji zwaną buldog francuski.

TEMPERAMENT: 
Buldog francuski to typowo rodzinny pies, który czuje się członkiem rodziny i obcowanie z nią sprawia mu największą przyjemność. Nie powinien być pozbawiony kontaktu z rodziną. Jest uczuciowy i zaborczo zazdrosny wobec właściciela, członków rodziny, a nawet własnych zabawek, Nie lubi, gdy się nim nie zajmujemy, a jego błagający i skrzywdzony wzrok sprawia, że jest w stanie wymusić wszystko od swojego właściciela. Jego wesoła natura i wytrzymałość sprawiają, że idealnie nadaje się do zabaw z dziećmi. Wygląda groźnie, ale w rzeczywistości jest bardzo łagodny. 

PROBLEMY ZDROWOTNE: 
Ma skłonności do chorób skóry i oczu. Przekarmiany może mieć problemy z dyskopatią. Nadmierny wysiłek może prowadzić do chorób serca i układu oddechowego. 

PIELĘGNACJA: 
Ze względu na krótką kufę, wymaga specjalnej pielęgnacji okolic pyska. Również oczy wymagają regularnej pielęgnacji. Nie wolno go przekarmiać, bo nadwaga jest dla niego groźna. Należy go codziennie szczotkować i kąpać co dwa-trzy miesiące. 

IDEALNY DOM: 
Buldog francuski będzie się dobrze czuł w domu z ogródkiem, ale idealnie nadaje się do bloków, nawet do małego mieszkania. Nie znosi samotności, więc z powodu przywiązania do rodziny powinien jej towarzyszyć jak najczęściej. Jest psem uważnym i na ogół mało szczekającym. 

AKTYWNOŚĆ: 
Pies tej rasy nie jest typem sportowca, więc nie powinien być zmuszany do biegania i długich spacerów. Z powodu krótkiej kufy i problemów z oddychaniem będzie lepiej, aby unikał zbytniego wysiłku. Jest wrażliwy na upał, więc należy unikać wychodzenia na zewnątrz w gorące dni. 

WYCHOWANIE: 
Buldog francuski jest psem inteligentnym, co sprawia, że jego szkolenie nie jest trudne. Trzeba jednak pamiętać, że z natury jest dość uparty, dlatego lepsze efekty osiągniemy poprzez zachętę do konkretnych zachowań, a nie poprzez zmuszanie. Jego upór wymaga od właściciela konsekwencji w działaniu.     

źródło: http://www.draczyn.com/, http://psiarada.deviantart.com/

Karma dla buldoga francuskiego 
buldog francuski dorosły pies
Buldog francuski dorosły pies
http://www.ceneo.pl/14412154#mh=a0y1xMWL42011royal-caninHZciX4gzZaAdRKi9Dmk3P5Q3BiTRNzGVdG5lb8LfutIllK2hQ5QwDXX9mEyEPadcc1OeS-QO0dBmoAqqGqWPvSKwz0mc22HS5U-cPvilU2X3o4OeKBWsRjqCbBXFEGW30#pid=2039
Buldog francuski junior

Related Posts

rasy 2718975461118226594

7 komentarzy

  1. Dziękuję ,że napisałyście post o tej rasie , długo na niego czekałam.:)
    http://domisbloog.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  2. Cudowny piesek. Jak ja bym chciał mieć takiego przyjaciela.

    OdpowiedzUsuń
  3. Szukałam opinie o buldożku, a rozpisałam się w zakładce "pomeranin".

    Mocno się zastanawiamy nad tą rasą. Zdziwił mnie tylko pkt. aktywność, na stronie na której robiłam "dopasowanie rasy" był w kategorii "wymaga aktywności" co się kłóci z informacją"nie jest typem spacerowicza"- czy chodzi tu o spacery powyżej godziny? Czy jest to po prostu typ psa siusiu i do domu?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. typ spacerowicza - zapewne nie w upalne dni, bardzo szybko się męczą, szukają cienia, w takie dni wchodzą w grę dłuższe spacery rano, wieczorem, juz wczesną wiosną gdy temperatura sięga niespełna 20 stopni piesek może wracać do domu zdyszany, upragnione miejsce kafelki, jesien, zima szaleństwo na sńiegu, polecam - kochana rasa, przyjaciel jakich mało

      Usuń
  4. Myślę, że to trochę kwestia rasy, a trochę przyzwyczajenia. Rzeczywiście buldog francuski bardzo się męczy w wysokich temperaturach i upałów zawsze trzeba unikać. Jednak samo spacerowanie to zależy do czego psiak jest przyzwyczajony. Jeśli od szczeniaczka jest przyzwyczajony do spacerów i uroków przebywania na powietrzu, to spacery nie będą się kończyły na "siku, kupka". Jeśli jednak prowadzi leniwy styl zycia, który może być powiązany z lenistwem właściciela, spacerki mogą kończyć się na słodkim wylegiwaniu się na trawie.

    OdpowiedzUsuń
  5. Piękna rasa, ale tylko dla tych którzy mają dużo czasu. Nie są to psy które położą się samotnie w kąciku. Są bardzo kochane, towarzyskie, absorbujące i potrzebujące nieustannej uwagi. Ja porównuje mojego Vigo do trzylatka, który nigdy nie dojrzeje. Ale zjechał ze mną już kawał świata i kocham go nad życie :)

    OdpowiedzUsuń
  6. zgadzam się z tym, że lepsze efekty tresury u buldożka francuskiego osiągniemy przez zachęty i nagrody niż przez przymus!

    OdpowiedzUsuń

emo-but-icon

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *