Pod jednym dachem z chihuahuą: część 2


Kardamon, jak zapewne każdy przedstawiciel tej rasy, jest najszczęśliwszy, jeśli znajduje się w centrum uwagi. Czasem mamy wrażenie, że jest to podstawą jego psiej egzystencji. Jeśli tylko poczuje, że jest w jego mniemaniu pomijany, zrobi wszystko, aby domownicy lub goście zauważyli jego obecność i obdarzyli atencją. Oczywiście nie dzieje się tak przez cały czas, bo nasz mały bohater dużą część dnia po prostu śpi, odpoczywa, a czasem bawi się sam. Z reguły ma to miejsce, gdy każdy jest zajęty swoimi sprawami. Kardamon akceptuje fakt, że też musi zająć się sobą, więc śpi. Wyjątkiem są poranki, kiedy po krótkiej wizycie w ogrodzie najwyraźniej uznaje, że należy mu się coś od życia i domaga się porannej dawki czułości.

Rasy psów: Pudel


Pudel

Klasyfikacja FCI: Grupa IX. Psy ozdobne i do towarzystwa. Sekcja 2. Pudle.
Nr FCI: 172

WYGLĄD:
Psy tej rasy mają harmonijną budowę. Ich proporcjonalna budowa sprawia, że pudle są bardzo eleganckie. Ich sierść jest obfita, w kształcie loków lub sznurków. Włos jest delikatny i wełnisty. Pudle występują w kilku umaszczeniach: białym, czarnym, srebrnym, brązowym i morelowym (apricot). Krótki grzbiet zakończony jest nieopadającym, zaokrąglonym zadem. Lędźwie jest mocne i umięśnione. Głowa pudla jest dobrze wymodelowana i proporcjonalna, a przełom czołowo-nosowy słabo zaznaczony. Nos jest dobrze rozwinięty, a jego kolor zależy od umaszczenia. Jest czarny u pudli czarnych, białych i srebrnych, a brązowy u brązowych. Psy czerwone i morelowe powinny mieć czarne lub brązowe nosy, w zależności od intensywności koloru szaty. Oczy o migdałowym kształcie są czarne lub ciemnobrązowe. Uszy są płaskie i dosyć długie, opadają wzdłuż policzków. Ogon naturalnej długości. Pudle występują w czterech odmianach: dużej, średniej, miniaturowej i toy. Kolejno mierzą one i ważą: 45-60 cm i 15-20 kg, 35-45 cm i 7-14 kg, 28-35 cm i 3-6 kg oraz 24-28 cm i mniej niż 2 kg. Osobniki wystawowe strzyżone są na następujące fryzury: na lwa, nowoczesna, angielska, szczenięca i skandynawska.


Pod jednym dachem z chihuahua


Aż trudno uwierzyć, że nasz „duży pies obronny” jest już z nami od ponad roku. Kardamon wtargnął z impetem w nasze życie i w pewnym stopniu przerobił nas wszystkich, włączając w to naszą suczkę Ari, która z pełnego żywiołu łobuza, przeistoczyła się w odpowiedzialną starszą siostrę. A my? Cóż, najłatwiej opiszę to kilkoma słowami: więcej śmiechu, więcej czułości, więcej energii… słowem wszystkich pozytywnych emocji więcej. Piszę ten artykuł w sobotnie popołudnie, siedząc wygodnie na sofie, a obok mnie, z pyszczkiem przytulonym do moich ud, leży i drzemie Kardamon, od czasu do czasu sprawdza tylko, czy wszystko jest w porządku, tak jakby wiedział, że o nim piszę.

Rasy psów: Dog niemiecki




Klasyfikacja FCI: Grupa II. Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła. Sekcja 2. Dog niemiecki.

Nr FCI: nr 235

WYGLĄD:
To piękny pies o niezwykle szlachetnym wyglądzie, która wyraża dumę, siłę i elegancję. Dog niemiecki ma krótki grzbiet, szerokie lędźwie, jego klatka piersiowa sięga co najmniej stawów łokciowych. Czaszkę ma wąską, z wyraźnie zaznaczonym przełomem czołowo-nosowym. Nos ma dobrze wykształcony, szeroki, z dużymi otworami, w kolorze czarnym. Wyjątek stanowią dogi maści arlekinowej, u których tolerowana jest barwa cielista. Łuki brwiowe dobrze rozwinięte, a oczy są średniej wielkości, o migdałowym kształcie, w jak najciemniejszym kolorze. Uszy, średniej wielkości, wiszą i przylegają do policzków. Wysoko osadzony ogon sięga stawu skokowego. Porusza się harmonijnie, lekkim, miarowym i sprężystym krokiem. Skórę ma przylegającą i dobrze naprężoną. Włos bardzo krótki, gęsty, gładki, błyszczący i dobrze przylegający do skóry. Występuje w następujących umaszczeniach: żółty, pręgowany, arlekin, czarny, błękitny. Wielkość: pies 80 cm, suka 72 cm. Waga nie jest określona we wzorcu, ważą od 50 do 70 kg w zależności od płci.

Owczarek australijski (typ amerykański)




Klasyfikacja FCI: Grupa I. Psy pasterskie. Sekcja 1. Owczarki.

Nr FCI: nr 342

WYGLĄD:
Owczarek australijski to pies o proporcjonalnej budowie ciała i nieco wydłużonej sylwetce. Jest umiarkowanej wielkości: pies 51-58 cm, suka 46-53 cm. Ma prosty i mocny grzbiet, lekko opadający zad i głęboką klatkę piersiową. Czaszka powinna być płaska, nos czarny lub brązowy, w zależności od umaszczenia. Oczy o migdałowym kształcie są koloru niebieskiego, brązowego, bursztynowego lub zielonego. Może się zdarzyć, że pies będzie miał jedno oko niebieskie, a drugie brązowe. 

Australijski labradoodle



Australijskie labradoodle mają masywne ciało i nieliniejącą sierść. Powinny mieć duże, okrągłe oczy, opadające uszy i duży, przypominający kwadrat nos. Australijskie labradoodle mają dwa typy sierści: wełna, przypominająca sierść pudla i runo, podobne do sierści owcy, opadające i lekko falowane. Labradoodle występują w wielu kolorach: czarny, srebrny, odcienie kremu, karmelu i moreli, czerwony, czekoladowy, kawa z mlekiem, niebieski, lawendowy. Występują w trzech podstawowych wielkościach: miniatura – poniżej 45 cm, średni od 45 cm do 60 cm oraz standard – wyższy niż 60 cm. Australijski labradoodle to bardzo żywotny i inteligentny pies. Jest pewny siebie, radosny i przyjaźnie nastawiony. To pies zorientowany na człowieka i szuka z nim kontaktu wzrokowego. Chętnie nawiązuje współpracę ze swoim panem, posłusznie wykonuje polecenia. Ta cecha charakteru sprawia, że australijskie labradoodle pracują jako psi terapeuci, przewodnicy i towarzysze. Mają niewielkie skłonności do agresji, rzadko szczekają. Ostrożnie, delikatnie i przyjaźnie odnoszą się do dzieci. Dobrze czują się w rodzinie oraz uwielbiają wspólne zabawy.

Rasy psów: Tosa


Tosa

Klasyfikacja FCI: Grupa II. Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła. Sekcja 2.1. Molosy typu mastifa.
Nr FCI: nr 260 

WYGLĄD: 
Tosa jest dużym i dobrze zbudowanym psem o dostojnym wyglądzie (pies ma co najmniej 60 cm, a suka 55 cm). Powinien mieć prosty grzbiet, umięśnione lędźwie i szeroką klatkę piersiową. Czaszka szeroka, z wyraźnie zaznaczonym przełomem czołowo-nosowym, nos duży i czarny. Oczy ma dość małe w kolorze ciemnobrązowym o dumnym wyrazie. Uszy są stosunkowo krótkie, cienkie, wysoko osadzone, przylegające do policzków. Gdy ogon jest opuszczony, jego końcówka sięga stawu skokowego. Włos jest krótki i przylegający; gęsty i twardy. Najczęściej spotkana jest tzw. barwa czerwona, płowa, brzoskwiniowa, pręgowana i czarna.

Temperament psa i właściciela, czyli 10 ras dla mało aktywnych


Jest niedzielne popołudnie. Dla mnie ulubiona pora na długie wędrówki z Ari po okolicy. W pewnym momencie zza zakrętu pojawia się para prowadząca na smyczy labradora, biszkopta z pięknymi, ale smutnymi oczami. Zawsze w takich sytuacjach labradory reagują na siebie bardzo spontanicznie, żywiołowo, bo taki mają charakter. Tym razem tak nie jest. Pies kroczy jakby ociężale, bez energii, bez reakcji, po prostu obojętnie. Może jest chory, przychodzi mi na myśl. Od razu rzuca mi się w oczy, że pies ma dużą nadwagę. Przenoszę wzrok na parę. Widać, że do aktywnych nie należą, ale nie każdy przecież musi. To indywidualny wybór. Tylko dlaczego labrador? To pytanie pojawia się błyskawicznie w mojej głowie. Mijają nas. Wszystko trwa może minutę albo dwie. Jakoś tak smutno mi się zrobiło.

Rasy hybrydowe: Pomsky


Pomsky są hybrydą dwóch, całkowicie odległych od siebie ras – husky syberyjski i pomeranian (szpic miniaturowy). Ostatnimi czasy nagle zyskały na popularności. Chcecie wiedzieć dlaczego?

Pomsky doczekały się dwóch generacji. Pierwsza z nich to bezpośrednie krzyżowanie psów husky i szpiców. Druga to krzyżowanie szczeniaków pomsky z pierwszej generacji z pomerianami. Jak rozróżnić generacje od siebie?

Rasy psów: Owczarek podhalański

Galeria Psiej Rady.
Owczarek podhalański

Klasyfikacja FCI: Grupa I. Owczarki i inne psy pasterskie z wyłączeniem szwajcarskich psów do bydła. Sekcja 1. Owczarki. 
Nr FCI: 252

WYGLĄD:
Są to duże psy sięgające 60-65 cm (suki) oraz 65-70 cm (psy), a ich waga waha się w przedziale od 45 kg do 60 kg. Mają proporcjonalną, prostokątną sylwetkę. Ich biała sierść jest długa i prosta lub lekko falowana na szyi, tułowiu oraz po tylnej stronie kończyn przednich i tylnych. Na głowie, pysku oraz w dolnej partii kończyn sierść jest krótka. Ogon nisko osadzony, puszysty. Sięga stawu skokowego. Głowa jest proporcjonalnej wielkości, a krawędź czołowa jest zaznaczona. Psy posiadają masywniejsze głowy niż suki. Pysk jest u nasady szeroki, zwęża się ku nosowi. Ten jest średniej wielkości, czarny. W okresie zimowym często ulega rozjaśnieniu. Czarna pigmentacja występuje również na wargach, wokół oczu oraz, czasami, na poduszkach palców. Uszy są trójkątne, średniej wielkości, zwisają. Są osadzone na wysokości tylnego kąta oka, przylegają wewnętrzną krawędzią do głowy. Są średniej wielkości, nieco skośne, w kolorze ciemnopiwnym. Tułów jest dość długi i masywny, z wyraźnie zaznaczonym kłębem i szerokim prostym grzbietem. Klatka piersiowa jest głęboka, a brzuch podciągnięty. Kończyny przednie są mocne i proste. Łapa jest duża i okrągła. Przednie łapy są większe od tylnych.

Rasy psów: Chart Afgański (Afghan Hound)

deviantart.com
Chart Afgański (Afghan Hound)

Klasyfikacja FCI: Grupa X. Charty. Sekcja 1. Charty długowłose.
Nr FCI: 228

WYGLĄD:
Chart Afgański odznacza się jedwabistym i długim futrem, które powinno być często szczotkowane, a raz na miesiąc myte szamponem. Szeroko rozstawione kości, umożliwiają Afganom szybkie zwroty w pogoni i harmonijne, płynne susy- nawet po terenie skalistym. Ogólnie charty te mają wysoki, mocny tułów, wydłużony pysk z charakterystycznym „czubem” włosów na głowie i noszony elegancko ogon. Chód Afgana jest gładki i sprężysty, po prostu arystokratyczny.

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *